این وعدهی خداوند است که آدمی را در آزمون های مختلف بیازماید ،و این آزمودن فقط برای عبرت ماست
چرا که اوست پروردگار جهانیان و آگاه از اسرار و نیت های نهان…
همه ي ما روزهای سختی را مي گذرانيم.کرونا این ویروس کوچک میکروسکوپی،یک تنه ترمز اضطراری این قطار سریع السیر را در بزنگاهی عجیب کشید و ما مسافران فراموشکار این قطار به ناگهان از پیله هایي كه سال ها به دور خود تنيده بوديم به در آمدیم.
غرغروها حسابشان را از همین ابتدا با ما روشن کرده اند کاری هم از دستشان بر نمی آید جز زخم زبان زدن،دیگران را مقصر جلوه دادن و مبرا کردن خود از هر پلشتي.اما آنهایي که اهل تفکر اند خوب می نگرند به این پرتگاه دهشتناک ساخته شده توسط بشر.
کرونا برای اهل یقین فرصتی است که باید غنیمتش شمرد.رنسانسی دیگر برای ترسیم مفهوم انسانیت.برای اینکه یادمان نرود:
بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
کرونا برای همه این سوال را به وجود آورده که آیا ما در این آزمون ،خودخواهانه، پرت شدن از این پرتگاه خودساخته را برای یکدیگر می خواهیم،یا جهانی پر از مهربانی و صلح و یاد خدا ؟
اما من کودکی خواهم شد که با مداد رنگی های کوچکش ميخواهد یک تنه طرحي نو و رنگارنگ بر زمینی که در آن زیست می کند در اندازد.
راستی این کودک مدادرنگی هایش را با هرکسی كه دوست داشته باشد به او کمک کند شریک است.
محمد جهان پا
بهار ۱۳۹۹
